Westlandse werkvakantie in de Albanese armoede

Albanië zal waarschijnlijk nooit als de ideale vakantiebestemming bekend komen te staan, maar een vakantie kan ook anders geïnterpreteerd worden. Dertien Westlandse jongeren gingen van 8 augustus tot en met 15 augustus onder de hoede van vier begeleiders naar Bilaj in Albanië voor een werkvakantie. De jongeren gingen een school en een zusterpost opknappen. Onder deze jongeren behoorden ook de Naaldwijkers Robbert Boers (17) en Julian van den Brink (17). Zij zijn beiden voor de eerste keer mee geweest met Stichting Assistance Healthcare Albania (AHA).

De jongeren hebben bepaald niet alleen maar van het weer genoten in het zonovergoten Bilaj. ‘’We hebben een school opgeknapt door het te verven en te schuren. Verder hebben we arme families geholpen door voedselpakketten uit te delen,’’ aldus Robbert. ‘’Die pakketten werden wisselend ontvangen. Sommigen bedankten ons echt met de hand op het hart. Anderen pakten het aan, zeiden wat onverstaanbaars, en liepen weg.’’  Julian vult aan: ‘’Om precies te zijn hebben we van de school drie lokalen en de bovenste verdieping opgeknapt. Naast dat hebben we een zusterpost helemaal opgeknapt en schoongemaakt.’’

Bilaj blijkt een ervaring op zichzelf. ‘’Het meest bizarre om te zien is de armoede, en hoe ‘makkelijk’ iedereen daar is. Het ziet er daar gewoon heel smerig uit: overal ligt rotzooi en de sloten zitten vol met schimmel,’’ aldus Julian. Naast dit ontbreekt ook de orde in Albanië, volgens Robbert. ‘’Er is vrijwel geen politie, je kunt alles maken wat je maar wilt. Naast dat zijn er geen prullenbakken, waardoor alles in de sloot belandt. Het verkeer is al helemaal chaotisch, iedereen rijdt door elkaar heen.’’
Naast de slechte kanten van Albanië, hebben de jongens wel lichtpunten gezien. ‘’Toen we bij een weeshuis spelletjes gingen spelen, waren de kinderen heel vrolijk. De reacties van de kinderen en de begeleiding daar waren erg mooi om mee te maken!’’

Dat de werkvakantie geen dekmantel was voor een week luilakken, bleek wel uit het programma. Robbert: ‘’Je wordt ’s ochtends vroeg wakker en gaat brood halen bij het plaatselijke bakkertje. Daarna ontbijt je en ga je met een busje naar de school toe. Dan worden de taken verdeeld: de ene groep gaat naar de zusterpost, de andere groep gaat naar de school. Van twaalf uur tot half drie heb je pauze, dan lig je vooral op bed. En daarna ga je weer verder! Wel was de zondag wat rustiger: de wekker ging iets later en we gingen een dag naar het strand.’’ Toch was het goed uit te houden, volgens Julian. ‘’De groep was gezellig. We sliepen met z’n allen in een zaal van een eerder opgeknapte zusterpost. Je kon daar prima slapen, het was alleen wel warm. En het blijft natuurlijk jammer als mensen snurken,’’ zo besluit Julian met een knipoog naar Robbert.

Stichting AHA gaat elk jaar een week met jongeren naar Albanië. Verder gaat de begeleiding nog één of twee keer per jaar een paar dagen kijken. In mei volgend jaar wordt het volgende project voor de werkvakantie vastgesteld. Of Julian en Robbert er dan ook bij zijn, is nog maar de vraag. ‘’Ik ben hier gekomen via Gert Boers, mijn vader, die in de begeleiding zit,’’ zo vertelt Robbert. Robbert heeft vervolgens Julian ook gevraagd om mee te gaan. ‘’Ik vond het leuk om een keer mee te maken, maar een tweede keer hoeft van mij niet. Tenzij ze nog mensen zoeken.’’ Julian staat wel open voor een tweede keer. ‘’Ik twijfel nog. Ik vind het een ervaring die je ook anderen moet laten beleven, dus in dat opzicht wil ik wel plaatsmaken. Maar het lijkt me toch wel leuk om nog een jaar te gaan!’’

Voor meer informatie over de projecten en sponsors van Stichting AHA kunt u terecht op www.stichting-aha.nl.

Tim Reedijk, Algemeen Dagblad (Westland), 17-08-’12. Vóór de eindredactie.

Advertenties