Werklozen nu wél in kas

Het plan om werklozen uit de regio de Westlandse kassen in te krijgen, lijkt toch op gang te komen. In de eerste maanden van dit jaar zijn er al meer op vaste basis aan de slag gegaan dan in het hele vorige jaar.

Dat stelt Desirée van Yperen, directrice van Werkplein Westland. Door te anticiperen op knelpunten als inwerktijd, hoopt Van Yperen dat de uitval van uitkeringsgerechtigden die de kas in gaan, daalt. “Vorig jaar liep het stroef, maar van die ervaringen hebben we geleerd. Nu zijn er al twintig aan het werk.”

Het kassenplan om bijstandsgerechtigden aan het werk te krijgen, leek uit te lopen op een mislukking. Zo wilde de Rotterdamse PvdA-wethouder Marco Florijn vorig jaar tienduizend werklozen aan het werk krijgen. Korten op de uitkering zou de sanctie zijn voor degenen die weigerden aan de slag te gaan. Daarnaast werden ook bijstandstrekkers uit Den Haag, Delft en Westland naar de kassen gestuurd.

Toch kregen in 2012 maar vijf Rotterdammers, drie Delftenaren, zeven Hagenaars en vier Westlanders uit de bijstand een vast contract. “Er zijn er 75 aan het werk geweest, terwijl er dus maar negentien op fulltimebasis aan het werk gingen,” vertelt Van Yperen. “Dit jaar hebben we het anders aangepakt, en nu al hebben we twintig mensen aan een baan in de kassen geholpen. Er is ingesprongen op bepaalde knelpunten, zoals de tijd. Daarom is er nu ook een inwerktijd, waardoor werkgever en werknemer aan elkaar kunnen wennen. Daarmee hopen we op een veel geringere uitval dit jaar.”

Volgens haar viel vorig jaar 64 procent uit. “Daaruit kun je wel concluderen dat het voor een werkloze moeilijk is om in één keer de stap te zetten van langdurig thuis zitten tot een hele week werken.”

Vorig jaar werden uiteindelijk 237 mensen gekort op hun uitkering. Sommigen vonden een baan, anderen weigerden te werken. Ook de uitkeringskorting is een stimulans voor werklozen om aan de slag te gaan. “We hopen op een ommekeer in de mentaliteit. Je ziet dat degenen die nu aan het werk zijn het prettig vinden om een eigen inkomen te hebben en niet meer afhankelijk te zijn van de overheid. Het geeft ze een bepaalde trots als ze een keer met hun kinderen naar de McDonald’s kunnen gaan.”

Opgeven is geen optie, volgens Van Yperen. “Het is een lastig, tijdrovend proces voor zowel de uitvoerende organisatie, werknemers als werkgevers, maar elke plaatsing is een succes. Het domste zou zijn om nu te stoppen met het project.”

Reageren? hc.lezers@ad.nl

In AD: 001_hdv2qu_20130328_adn02_01_orig-1.pdf

Advertenties