Organist viert jubileum

MONSTER – Cor Verbree (55) viert dit jaar zijn 25-jarig jubileum als kerkorganist. Toch denkt de Monstenaar nog niet aan ophouden. ‘Misschien speel ik mijn begrafenis zelf wel in’.

Cor Verbree (55) viert zijn ‘zilveren jubileum’ donderdag van 19.30 tot 21.30 uur met een avond samenzang en orgelspel in de Franciscuskerk, op het terrein van Parnassia in Den Haag ,,Omdat ik vind dat je zoiets niet voorbij moet laten gaan,’’ licht de organist toe. ,,Ik verwacht een volle bak. Eigenlijk vind ik de vraag wie er komen nog spannender dan wat ik ga doen. Ik ben vaste organist van de Franciscuskerk dus wat dat betreft kom ik in een warm bad terecht.’’
Behalve de kerk bij Parnassia, is Verbree ook dé organist van de Protestantse Gemeente van Monster en de Hervormde Gemeente van Ter Heijde aan Zee. Dat maakt de Monstenaar een bekend gezicht in de regio. ,,Grappig detail is dat ik ook jarenlang voetbalscheidsrechter ben geweest. Stonden mensen op zaterdag te schelden op het veld en zaten ze zondag bij me in de kerk. Sommige mensen vonden me maar een matige arbiter, terwijl ik ervan was overtuigd dat ik een hele goede scheidsrechter was. Als kerkorganist is dat precies andersom. Ik verbaas me erover hoe goed andere mensen het vinden, terwijl ik het best simpel vind.’’
In de ‘simpelheid’ zit ook de kwaliteit van een organist. ,,Als een lied niet goed wordt gezongen, kan ik moeilijk roepen: even stoppen. Met orgelspel geef ik dat aan en het is een kick als ik daarmee mensen enthousiast kan laten zingen. Ik vind het leuk als mensen dat op prijs stellen,’’ aldus Verbree. ,,En dan kun je je toch onderscheiden. Mijn kwaliteit is dat ik zo iets kan spelen, kan improviseren. Op basis van een popnummer dat ik hoor in de auto, bijvoorbeeld. Ik houd niet van de stijfheid.’’
Van afbouwen is geen sprake bij Verbree. ,,Ik kom nu vaker in de kerk dan vroeger en ben er ook meer mee bezig. YouTube is wat dat betreft een uitvinding. Van kijken en zien leer je veel. Dan zet ik thuis de boxen keihard,’’ zegt de organist. Ook van ambities is hij niet wars. ,,Ooit speelde ik in de Kloosterkerk, je weet wel, ‘van de koningin’. Dat is een soort BMW onder de orgels. Ik zou nog wel eens in de Laurenskerk willen spelen, omdat je ook eens in een Ferrari wilt rijden. Nee, aan stoppen denk ik niet. Organisten gaan meestal door tot ze doodgaan.’’

Advertenties