‘Het publiek laat zich niet meer bedonderen’

UTRECHT – De doellijntechnologie van HawkEye heeft z’n intrede gedaan in de eredivisie. Oud-toparbiter Mario van der Ende is in zijn nopjes met het feit dat ‘het eerste stapje is gezet’.

Mario van der Ende had zaterdag meer interesse in het horloge van scheidsrechter Danny Makkelie dan het scoreverloop bij FC Utrecht – Roda JC. ,,Stiekem hoopte ik op drie à vier discutabele situaties,’’ zegt hij lachend. ,,Zodat conservatieve denkers ook meteen de waarde inzien van doellijntechnologie.’’

De HawkEye-technologie houdt in dat de bal wordt gevolgd door zes camera’s uit alle hoeken van het veld. Dat biedt een 3D-weergave van de locatie van de bal, waardoor de scheidsrechter een melding krijgt op zijn horloge als de bal de lijn passeert. Helaas voor Van der Ende bleek het systeem – ondanks de zes goals in De Galgenwaard – zaterdag niet nodig.

De voormalig scheidsrechter is een uitgesproken voorstander van elektronische arbitragehulp. Voor de waarborging van het door de FIFA zo gepropageerde fair play is HawkEye volgens hem een prima stap. ,,We moeten alle elektronische mogelijkheden met beide handen aanpakken. Inherent aan de mens is dat de arbitrage niet alles kan bijhouden. Dat zie je aan die etalagepoppen die nu dienen als vijfde en zesde ‘man’. Arbitrale fouten komen nog ieder weekend voor, terwijl we die met één druk op de knop zouden kunnen corrigeren.’’

Mario

Bij de KNVB lijkt het kwartje te zijn gevallen.  Maandag werd bekend dat de KNVB in het geheim het videoref-systeem gaat testen, waarbij een afgevaardigde van de bond achter de schermen op basis van televisiebeelden conclusies trekt bij discutabele situaties. Mocht dit systeem bevallen, wordt hier verder mee geëxperimenteerd. Ook de testen met de HawkEye-technologie gaan door – het systeem keert dit seizoen terug in De Galgenwaard, Stadion Feyenoord en de Amsterdam ArenA.

De ontwikkelingen smaken volgens Van der Ende naar meer. ,,Traditionele sporten als ijshockey, tennis en cricket hebben deze stappen allang gemaakt. Ik hoop zelfs dat op een gegeven moment alle voetbalcoaches per wedstrijd een paar mogelijkheden krijgen om videobeelden te raadplegen bij bijvoorbeeld gele kaarten, schwalbes en penalty’s. Een organisatie (FIFA, red.) die de mond vol heeft over fair play, moet dit soort zaken hebben geregeld.’’

Van der Ende is in zijn actieve carrière als scheidsrechter geregeld geconfronteerd met de beperkingen van conservatieve arbitrage. ,,Ik floot ooit Cambuur – TOP Oss. Lex Schoenmaker was trainer bij laatstgenoemde en op een gegeven moment schoot TOP op goal. Ik dacht in eerste instantie: die zit. Maar ik was niet overtuigd en gaf het voordeel aan de verdediging – goal afgekeurd. Heel het stadion dacht aan een doelpunt. Een fotograaf maakte een foto waarop duidelijk te zien was dat de bal de lijn was gepasseerd. Elke keer als ik Lexie zie, confronteert hij me ermee dat ik hem een periodetitel door z’n neus boorde.’’

Conservatieve voetbalromantici stellen dat een arbitraal foutje bij het spel hoort, maar dat bestrijdt de oud-arbiter fel. ,,Gelul vind ik dat. Echt waar, gelul. Ik ben vrij romantisch ingesteld, maar we praten hier over big business, grootschalig entertainment. Het publiek laat zich niet meer bedonderen. Spelers maken fouten, Lionel Messi kan een pingel missen, maar de arbitrage moet feilloos zijn. De tijd is ernaar en het ligt voor het grijpen.’’

Advertenties