Aan de looplijnen werken onder de Zuid-Europese zon

Zoals AD-journalist Sjoerd Mossou treffend beschreef in zijn column: het is weer trainingskampentijd, één van de meest onderschatte periodes van het voetbalseizoen.

Een klein rondje langs de websites van de Westlandse voetbalclubs leert ons dat ook de lokale vedettes massaal aan de looplijnen werken in het zuiden van Europa. Zo vertoeven de spelers van ’s-Gravenzande en HVC’10 aan de Algarve, terwijl VELO zich in Gran Canaria bevindt. Sportclub Monster is in Tenerife en de selectie van SV Honselersdijk is naar Benidorm uitgeweken.

Zelf heb ik het nooit geschopt tot een ‘echt’ trainingskamp. Met Naaldwijk 5 zijn we weliswaar vorig jaar een weekend op bezoek geweest in Brabant. (Waar precies? Al sla je me dood. Het was een gehucht. Veel bomen, nog meer weiland, meer schapen dan mensen.)

Dat weekendje schaar ik eerder onder een weekendje teambuilding, het was namelijk bijzonder gezellig. Op zaterdag trainden we -naar mijn idee- iets te vroeg. ’s Avonds gingen we stappen in Tilburg en zondag -weer iets te vroeg- verschenen elf jongens met wallen, kleine ogen, lichte  maagklachten en een vleugje hoofdpijn aan de aftrap. Je wil altijd spelen, maar ik dacht een glimlachje te zien bij de spelers die niet op het wedstrijdformulier stonden.

We wonnen wel. We werden zelfs kampioen dat jaar. Ik sluit dan ook niet uit dat het trainingskamp de sleutel van ons succes was.

Nu snap ik ook wel dat het er bij de hoogste elftallen van de clubs in het Westland totáál anders aan toe gaat. Dat is trainen, trainen en nog eens trainen. Vroeg naar bed, want die dag erna wacht het lokale eerste team weer. Het wordt niks meer dit seizoen als je die pot verliest.

Het trainingskamp moet de laatste puzzelstukjes binnen een selectie in elkaar doen vallen. De puntjes op de i. Het verschil tussen een tweede plek en een kampioenschap.

Heren amateurvoetballers, veel plezier. Maak er een mooie vakantie van.

Advertenties